Hepimiz bulutları yerli yersiz seylere benzetmisizdir...
Olmadı elimize kagıt kalem alıp murekkebe sekil vermisizdir...
Ben mi..? Penceremin yanındaki kavagın yapraklarını ,
Birseylere benzetiyorum bu gecenin bir yarısında ,
Ölümü bekleyen insanlara..!
Ruzgar estikce saga sola savruluyorlar..!
Sanki ölümü tatmak icin sabırsızlanmıslar gibi..!

Ask yine basıma vurdu...
Bana Dünyayı tozpembe gosteren gozlukleri cıkarmam gerek artık...!
Askın pembe ve kırmızı renkleri arasında siyah da varmıs..!
Taslar üst üste iken hoşmuş üstüme yıkılınca degil..!
Su beni ferahlattıgında guzelmis bogunca degil..!
Kumdan yaptıgım kaleler yıkılmadan önce güzeldi...!
Ask..? Askın atesi..? Beni ısıtırken güzeldi... Bu derece yakarken degil..!

Askın tokadı fena indi yuzume...
5 harflik bir iz bıraktı... bilmem nasıl silerim... ya da silebilir miyim.!?
Saat olmus sabahın 3:17si Gozkapaklarım inmedi...
Şans yanımdan bugun de gecmedi...
Ask yuzume yine Gülmedi...
Ah bi Gülse....